Stanisław Wyżykowski

Stanisław Franciszek Wyżykowski urodził się 3 maja 1880 roku w Brzozowie. Po ukończeniu gimnazjum w Sanoku studiował prawo na Uniwersytecie Franciszkańskim we Lwowie, gdzie w 1906 roku uzyskał stopień doktora praw. Służył w armii austro-węgierskiej, a po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Był majorem audytorem i sędzią wojskowym; służbę zakończył w 1922 roku.

Po odejściu z wojska pracował jako sędzia Sądu Grodzkiego w Wągrowcu, a następnie jako adwokat w Lesznie. Pod koniec lat 30. był tam także notariuszem. Działał w organizacjach społecznych i zasiadał w radzie miejskiej oraz sejmiku powiatowym. Po agresji ZSRR na Polskę trafił do niewoli sowieckiej i przebywał w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez NKWD w Charkowie. Pośmiertnie mianowano go podpułkownikiem. W Brzozowie, miejscu jego urodzenia, zasadzono Dąb Pamięci poświęcony jego osobie.

Na podstawie artykułu „Stanisław Franciszek Wyżykowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.